Afdrukken

Blog

Huidige inhoud weergeven als RSS-feed

Blog Leven in de Brouwerij

 

 

Welkom op de blog van Leven in de Brouwerij

 

Hier vindt u diverse verhalen over wijnen, kazen, worsten en bieren die ik gemaakt heb en allerlei dingen die ik gerookt heb. Vis, vlees kaas en zo. Ook komen de foutjes die ik hierbij gemaakt heb uitgebreid aan bod. Misschien dat die nog het leerzaamst zijn. Ze behoren in ieder geval tot de vermakelijkere verhaaltjes.

Ondanks dat ik mezelf niet tekort wil doen, wil ik u meedelen dat ik een amateur ben en ook geen opleiding in één van de vier kunsten heb gevolgd. Dat is echter geen belemmering om toch prima wijnen, kazen, worsten en bieren te kunnen maken.

Hier vindt u een inhoudsopgave. En hier vindt u enige links naar andere bronnen van informatie en enige belangrijke files.

Er is ook een wordpress versie en een Engelse versie van deze blog.

Veel lees plezier!

Hans

App


1 - 10 van 123 resultaten
Gepubliceerd op door

Hoe ouder hoe gekker

Volledig bericht lezen: Hoe ouder hoe gekker

 

 

 

Vijftig ben ik inmiddels. Ik voel me nog 25 en dat heeft zijn goede kanten en zijn slechte.

Toen ik 25 was kon ik namelijk alles. Ik was zo sterk als een beer. Kon zuipen tot de zon op kwam en dan gewoon weer aan het werk gaan.

 

 

 

 

Nu kan ik nog steeds aardig goed drinken, alleen opstaan duurt een dag langer.

 

Het is er dus tijd voor. Mijn eigen mid life crisis. Mannen lossen dit doorgaans op door een porsche te kopen, of een vriendin van 25. Maar daar heb ik het geld niet voor.

 

En daar komt leven in de brouwerij goed van pas. Leven in de Brouwerij is dan wel mijn bedrijf, maar het is meer dan dat.

 

Na veel te lang op een kantoor te hebben gezeten waar ik langzaam dood ging heb ik de keuze gemaakt om dat nooit meer te gaan doen. Eerlijk gezegd heeft een burn out me tot die keuze gebracht maar het is nog steeds mijn keuze.

 

Maar goed. Die mid life crisis is er natuurlijk wel. Je wordt ouder. Het eerste kwartier van een gezellig samen zijn bestaat uit het bespreken van de kwaaltjes die iedereen heeft.

 

Vandaar dat ik ieder jaar gekker word. En daadwerkelijk mijn gekke dingen aan het doen ben.

 

Een jarenlange droom van me was om een catamaran te bouwen van twee surfplanken. Maar ja, tijd, het gebrek aan surfplanken, en helemaal geen interesse in varen stonden me in de weg.

 

Tot het daadwerkelijk gebeurde. Er spoelden surfplanken aan, ik kon een motortje lenen, en ik had genoeg oude pallets en bezemstelen.

 

Yoga-surfplank

 

En daar was hij: het surfplankenjacht. Varen is nog steeds ontzettend saai maar met een paar stevige bieren en een sigaretje is het echt heel leuk. Inmiddels heb ik het IJ en de Vinkeveense plassen over gestoken en de volgende uitdaging is het IJselmeer. Maar dat wordt waarschijnlijk volgend jaar.

 

Maar wat ik eigenlijk wilde zeggen: Dit is Leven in de Brouwerij!

 

Hier een paar filmpjes die ik zelf zeer vermakelijk vind. Voornamelijk door de muziek want varen is best saai. Met 160 kilometer per uur door Amterdam heen heeft dan wel weer wat.

 

P.S. Neem ook een bezoekje aan de shop van Leven in de Brouwerij.

Leven-in-de-Brouwerij-728x90

 

 

 

 

Volledig bericht lezen
Gepubliceerd op door

Gerookte zalm fail

Volledig bericht lezen: Gerookte zalm fail

 

 

De mislukkingen in het leven zijn vaak de leerzaamste. Niet altijd de leukste. Men wil ze graag vergeten. Soms kun je er later enorm om lachen.

 

Dit is niet zo’n verhaal. Leerzaam? Dat wel. Maar niet heel spannend.

 

Gelukkig gaan de meeste dingen goed en is dit niet ook helemaal fout gegaan, maar het is ook niet helemaal goed gegaan.

 

Het koud gerookte zalmpje is best wel een favoriet geworden. Totaal anders dan de supermarkt versie. En als je een goede kwaliteit zalm hebt ook wel weer veel lekkerder.

 

Maar wat nu? Het is mislukt! Nou ja, ik weet het niet.

 

Gerookte, en gepekelde zalm zou in principe heel lang houdbaar moeten zijn. Maar deze keer niet. Ik had een stukje zalm gerookt maar niet helemaal op gegeten. Het lag een tijdje te wachten op zijn tijd. In cling film in de koelkast. Een dag of 8.

 

In mijn onschuld dacht ik dat het zo wel lang goed zou blijven. Pekelen en roken zijn tenslotte methodes om te conserveren nietwaar?

 

Dat is ook wel zo. Als je het goed doet.

 

gerookte-zalm

 

 

Maar de zalm leek wel pap. Het vlees viel bijna uit elkaar. De smaak was nog wel goed maar dit klopt niet. Het is niet bedorven maar het lijkt wel volkomen door gegaard.

 

Volgens een meer ervaren roker heb ik te kort gepekeld, of te kort gerookt. Het teveel aan vocht zorgt ervoor dat de boel “verpapt”. Aangezien ik bijna 15 uur gerookt had moet het aan het pekelen gelegen hebben.

 

MAAR.. Als ik het gewoon direct op gegeten had toen het lekker was zou er niets aan de hand zijn. Acht dagen bewaren was niet zo’n beste keus.

 

Hans

P.S. Neem ook een bezoekje aan de shop van Leven in de Brouwerij.

Leven-in-de-Brouwerij-320x100

Volledig bericht lezen
Gepubliceerd op door

Maasgoud

Volledig bericht lezen: Maasgoud

 

 

 

Het runnen van een webshop is vaak een eenzaam leven. Maar dat is ook prima. Ik heb het enorm naar mijn zin als ik in mijn loodsje spullen sta in te pakken met mijn eigen muziekjes op.

 

Maar af en toe is het ook leuk om eens iemand te spreken. En een goed voorbeeld hiervan is Mark.

 

maasgoud-mark

 

Je zou het niet zeggen als je hem ziet, maar ik meen het echt.

 

Hij mailde me met een aardige bestelling en ik besloot hem te bellen. Dat vind ik soms plezierig. Contact. En het allereerste wat hij tegen me zei was dat als ik ooit behoefte zou hebben aan persoonlijk contact dat ik hem altijd mocht bellen.

 

Ja, dat was wel de oorzaak van een gulle lach. En een plezierig contact.

 

Mark is een van de helden van Maasgoud. Rotterdammers die hun eigen bier brouwen. Hij heeft wel wat moeite met het ophalen van zijn spullen aangezien mijn huis uitkijkt op de Arena. Maar daar gaan we geen flauwe grappen over maken.

 

Mark neemt biertjes mee. En die zijn altijd welkom. Tot nu toe heb ik zijn blond (een vruchtbare samenwerking met Jovius) en zijn tripel mogen proeven. En die zijn helemaal goed.

En dat zeg ik niet zomaar. Pim, een zeer bevriend hobbybrouwer, en ik zijn namelijk enorme zeikerds geworden. Dat krijg je als je zelf brouwt. Je wordt enorm kritisch op alle bieren. Je gaat op zoek naar minpunten in plaats van gewoon lekker genieten. Wij genieten van minpunten. We waren eigenlijk een beetje teleurgesteld dat we die niet konden vinden. En we konden dan ook niet anders concluderen dan:

 

De Maasgoud Tripel is een prima bier!

 

Gebrouwen door hele lelijke mannen. Dat dan weer wel.

 

Ga zo door!

 

Hans

 

maasgoud-tripel

 

maasgoud-brouwers

 

maasgoud-jovius

 

maasgoud-schroten

 

maasgoud-bieren

 

 

P.S. Neem ook een bezoekje aan de shop van Leven in de Brouwerij.

Leven-in-de-Brouwerij-300x250

Volledig bericht lezen
Gepubliceerd op door

Gerookte speklapjes

Volledig bericht lezen: Gerookte speklapjes

 

 

 

 

 

Waarom niet?

 

 

 

 

Laatst liep ik door de supermarkt en mijn oog viel op speklapjes. In mijn ogen een onderschat stukje vlees. Gewoon gebakken is het al lekker en je kunt er ook heerlijke sate stokjes van maken voor op de barbecue. Eigenlijk vind ik dat lekkerder dan sate stokjes van kipfilet. Die zijn doorgaans een beetje droog.

 

Maar ik wist niet zo goed wat ik er ditmaal mee wilde totdat ik bedacht dat je ze vast ook wel zou kunnen roken. Het bewijs wordt al snel geleverd door een ander product dat je tegenkomt in de lokale grutter: gerookte spekblokjes.

 

Hop in het karretje dus.

 

Thuis gekomen dook ik in het boek van Meneer Wateetons. En daarin vond ik een recept waar ik wel iets mee kan. Gerookt ontbijtspek. Dat gaat dan wel niet uit van speklapjes maar van een blok buikspek van 1 kilo, maar dat kan de pret natuurlijk niet drukken.

 

Vandaar het volgende geimproviseerde recept:

 

Pekelen

 

speklapjes-in-pekel

 

  • Maak een pekeloplossing van een halve liter water, 45 gram zout, (In dit geval heb ik nitrietzout gebruikt) 15 gram basterdsuiker, wat verse tijm, en een takje rozemarijn. (Of wat je zelf lekker vindt)
  • Leg de speklapjes een week in de pekel. Af en toe even liefdevol draaien en verzeker jezelf ervan dat het vlees altijd onder water staat.
  • Haal het vlees uit de pekel en dep het droog. Laat het nog een nachtje onafgedekt in de koelkast staan zodat het nog wat verder kan drogen.

 

Roken

 

Tot mijn grote verrassing wordt het vlees koud gerookt. Aangezien het varkensvlees is dacht ik dat het wel warm gestookt zou moeten worden, maar door de pekel is dat natuurlijk niet nodig.

 

Ik had nog wat poolse rookmot met kruiden over en mengde deze met rookmot van Els.

 

rookgenerator

 

 

Vervolgens is het vlees een uur of 10 koud gerookt met behulp van de koudrookgenerator.

 

 

gerookte-speklapjes

 

Oke. Het is klaar. Maar wat moet je er nu eigenlijk mee? Van de lapjes kun je natuurlijk geen plakken meer snijden. En ik kon zo gauw geen maaltijd bedenken waarbij ik een heel gerookt speklapje zou willen eten. Ze zijn, zoals te verwachten viel, nogal zout.

 

 

Blokjes dus.

En daar zijn ze dan. Gerookte spekblokjes! En duidelijk niet zoals uit de supermarkt. Ze zien er prachtig uit en hebben beduidend meer smaak. Ze zijn wat zouter en smaken daadwerkelijk naar rook!

Dat laatste is me bij de supermarkt versie nooit opgevallen.

 

 

gerookte-spekblokjes

 

En recepten te over natuurlijk. Bij een gebakken eitje, in een salade, pasta… The sky is the limit!

 

Eet ze!

 

Hans

Volledig bericht lezen
Gepubliceerd op door

Gerookte hamburger, zo moet het dus niet!

Volledig bericht lezen: Gerookte hamburger, zo moet het dus niet!

 

 

 

 

 

 

 

Gewoon weer even prutsen. Het leek me wel lekker om eens hamburgers te roken. Gewoon een lekker accentje bij een stuk junkfood. Alhoewel junkfood, zo af en toe moet dat toch ook gewoon mogen?

 

Lekker burgertje uit de vriezer met een uitje, tomaatje, blaadje sla, en natuurlijk ruim voldoende mayo en ketchup. De gehele schijf van 5! Daar kan MacDonalds nog wat van leren!

 

Een recept voor gerookte hamburger kon ik niet zo gauw vinden op het web, maar ik had ook gewoon zin om iets onzinnigs te proberen. Van fastfood slowfood maken door het te roken. Je weet het tenslotte maar nooit.

 

Het rookplan is vrij simpel. Zo snel mogelijk de oven heet stoken en de hamburgers er kort op. Het moet tenslotte niet al te overheersend worden.

 

Zo gezegd, zo gedaan. Fikse vlammen uit de branders en 15 minuten later leek het me wel voldoende.

 

gerookte-hamburger

 

Ondertussen de broodjes voorbereid en smikkelen maar.

 

Het was niet wat ik ervan gehoopt had. Het was geen verbetering ten opzichte van gewoon even bakken in de koekepan.

 

De rooksmaak is gewoon TE aanwezig. Het helpt ook niet dat ik alleen maar eiken chips in huis had, maar zelfs met een mildere houtsoort geloof ik niet dat het subtiele rookaccent dat ik beoogde een haalbaar resultaat is.

 

Volgende keer weer gewoon fastfood dus, of nog veel beter: de barbecue. Met misschien een paar snippers aan de zijkant.

 

Teleurgesteld? Niet echt eigenlijk. Het was een probeersel. Een experiment. En een negatief resultaat is ook een resultaat. Weer wat geleerd.

 

Hans

 

P.S. Neem ook een bezoekje aan de shop van Leven in de Brouwerij.

Leven-in-de-Brouwerij-300x250

Volledig bericht lezen
Gepubliceerd op door

Gerookte paling van de tafel rookoven part 2

Volledig bericht lezen: Gerookte paling van de tafel rookoven part 2

 

 

 

 

 

 

Aangezien ik niet iedere keer een enorme hoeveelheid paling wil roken gebruik ik daar liever niet de “grote” oven voor maar het tafel rookoventje.

 

Vorige keer waren mijn gevoelens daarover wat gemengd. De paling smaakte prima, maar de huid was open gebarsten en dat ziet er niet zo fraai uit.

Toen was ik eigenlijk net begonnen met het roken met het tafelmodel en ik vond het lastig om de temperatuur te beheersen. Die steeg dan ook kortstondig te veel.

 

Of de huid gebarsten was door de hoge temperatuur of doordat de palingen niet hingen maar op een rooster lagen kon ik niet met 100% zekerheid zeggen.

Vandaar deze volgende poging.

 

Temperatuur beheersing

 

De spiritus brandertjes zijn charmanter dan een gas brandertje, maar zijn wel wat lastig. In feite is spiritus al lastig. In het begin komt er niet veel warmte vanaf, maar wanneer de brandertjes opwarmen gaat het steeds sneller en geven ze veel teveel warmte af. De spiritus gaat zelfs koken.

 

Dit moet je voorkomen, want wanneer de spiritus eenmaal zo heet is kun je hem niet zomaar afkoelen. De brandertjes moeten dus snel weer dicht gezet worden. Of niet eens geopend worden.

 

Mocht de temperatuur nog steeds te hoog worden dan kun je natuurlijk een brandertje uit zetten.

 

De thermometer op het oventje is wat bedrieglijk. Hij meet prima, maar ijlt wat na. De temperatuur kan daardoor ook wat teveel oplopen. Je moet er bij blijven, en wanneer je het vermoeden hebt dat het niet goed gaat open je de deksel om de hitte te laten ontsnappen en zet je de oven even naast het vuur.

Het is een beetje werken maar zo kun je de temperatuur wel aardig beheersen.

 

Beter is het om een andere brandstof te kiezen. Deze gel is beter te hanteren omdat het niet zomaar uit de brandertjes kan stromen en hij brandt een stuk constanter.

 

Nog een laatste tipje voor de branders: Doe ze niet allebei even vol, want dan zijn ze ook tegelijk uitgebrand. Als de ene eerder op is dan de andere dan kun je die laten afkoelen en bijvullen terwijl de andere de oven op temperatuur houdt.

 

 

 

Poging 2

 

 

 

 

Met deze tips en trucs gewapend ging ik weer aan de slag. Tevens had ik een wat beter recept uit het boekje Rook jij, rook ik. In het kort komt het hier op neer: 15 tot 20 minuten garen op 80 graden, en dan nog 45 minuten roken bij 60 graden. Iets uitgebreider is het recept beschreven in het verhaal met de “grote” rookoven.

 

Daar gebruikten we palingen die al gepekeld waren. Dat moest ik nog doen. De vorige keer had ik dat gedaan met een pekel van 85 gram zout per liter water. (170 gram in 2 liter) En daar heb ik ze 40 minuten in gepekeld. Dat beviel goed. Het is niet zo’n sterke oplossing maar de paling gaat toch binnen een dag op en heeft geen zout nodig om te conserveren.

 

 

paling-pekelen

 

De paling daarna droog deppen met keukenpapier.

 

paling-droog-deppen

 

En nog een half uur op het rek laten drogen in de wind, uit de zon.

 

paling-drogen

 

Deze keer heb ik er als een havik op gelet dat de temperatuur niet te ver zou oplopen en dat gebeurde ook niet.

 

Maar toch barstte de huid. Tja, nu kan ik wel de conclusie trekken dat een paling echt moet hangen om hem netjes te kunnen roken.

 

Het is geen groot probleem. De smaak is er niet minder om. De paling is nog steeds lekker sappig. En als je hem op een fraai schaaltje serveert hoeft niemand te weten dat hij eigenlijk niet helemaal perfect was.

 

paling-roken

 

 

Eet smakelijk!

Hans

 

P.S. Neem ook een bezoekje aan de shop van Leven in de Brouwerij.

Leven-in-de-Brouwerij-336x280

Volledig bericht lezen
Gepubliceerd op door

Kun je zelf alcoholvrij bier maken?

Volledig bericht lezen: Kun je zelf alcoholvrij bier maken?

 

 

 

Natuurlijk. Hartstikke makkelijk zelfs. Kook het en dan verdwijnt de alcohol vanzelf.

 

Waarom zou je het willen?

 

Laten we elkaar goed begrijpen…. Ik vraag het niet voor mezelf. Iemand vroeg het aan mij en ik wil wel een poging wagen. Gewoon om te kijken wat er gebeurt.

 

Of het ook lekker is?

 

Tsja, dat betwijfel ik ten zeerste. Grote bedrijven zijn er al lang geleden mee begonnen en het begin was niet al te best. Tegenwoordig hoor je regelmatig positieve commentaren.

Maar ja, of het voor de hobbyist te doen is, is nog maar de vraag. Misschien valt het enorm mee. Waarschijnlijk niet.

 

Wat is het plan?

 

bier-alcohol-vrij-maken

 

Voor een eerste (en waarschijnlijk enige) poging is dit het plan: Het wordt bier dat later op de fles vergist wordt om de CO2 er in te krijgen. Alcoholvrij wordt het niet, maar alcoholarm met een percentage van minimaal 0,5%.

 

Aan de slag

 

 

alcohol-uit-bier-koken

 

  • Koop 2 biertjes bij de Lidl. In dit geval “Perlenbacher Strong”. Totaal 1 liter.
  • Kook de alcohol er uit op een temperatuur van iets boven de 80 graden. Ik heb langzaam opgewarmd en ergens richting de 10 minuten "gekookt". Toen steeg de temperatuur al richting 95 graden en ging ik er van uit dat de alcohol er wel uit zou zijn. Ik denk dat het volume met zo’n 20% gedaald was. Dat lijkt me wel voldoende.
  • In dit geval heb ik 1 hopkorrel mee gekookt. Op ongeveer 85 graden dus. Hopelijk compenseert dat voor de aroma’s die verloren zijn gegaan. Eventueel kun je ook wat mout toevoegen voor wat extra smaak. (Steepen. Dat was ik vergeten)
  • Tevens is er 8 gram suiker toegevoegd.
  • Koel het bier en stop het in flesjes.
  • Voeg een beetje gist toe. Ik had nog wat wijngist over, en heb dat maar gebruikt.
  • Vul de flesjes aan met water tot ze normaal gevuld zijn.
  • En wachten maar.

 

Doordat wijngist wat slechter neer slaat dan biergist is het resultaat nog wat troebel. Dat zal wel verdwijnen, maar ik heb nu geen geduld om daarop te wachten.

 

Is het wat geworden?

 

 

alcoholvrij-bier-maken

 

Nou, dat valt niet tegen. Het biertje ziet er in ieder geval mooi uit. Mooie fijne schuimbelletjes en de kraag blijft ook mooi aan het glas plakken.

Het smaakt ook niet beroerd. Het wijkt niet eens zoveel af van het origineel. Het heeft wel wat smaak verloren maar er is wel iets mee te doen. Wanneer je echt deze weg wilt bewandelen ben ik er redelijk van overtuigd dat je zelf een alcoholarm, of alcoholvrij biertje kunt maken naar je eigen smaak.

 

Ik ga het niet doen. Maar ik wil nog de volgende tip geven: Meet het S.G. op verschillende momenten. Bijvoorbeeld van het basisbier, daarna van het bier wanneer het “gekookt” is en tenslotte van het alcoholarme bier. Je kunt dan uitrekenen hoeveel alcohol er in theorie aanwezig is.

 

Misschien dat mijn keuze voor wijngist daarin een gelukkige is geweest. Wijngist kan over het algemeen alleen de simpele suikers vergisten die ik toegevoegd heb. Mochten er nog ingewikkeldere suikers in het basisbier hebben gezeten dan zijn die niet door de wijngist omgezet in alcohol.

 

Alles bij elkaar wel een grappig proefje. Het had allemaal wel wat professioneler gekund maar ik had geen vertrouwen in de uitkomst en wilde er niet zoveel tijd aan besteden. De enige conclusie die ik aan het verhaal wil verbinden is dat het wel wat kan worden als je dat echt wilt.

 

Hans

 

P.S. Neem ook een bezoekje aan de shop.

Leven-in-de-Brouwerij-300x600

Volledig bericht lezen
Gepubliceerd op door

Vergisten is hot!

Volledig bericht lezen: Vergisten is hot!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Control c, Control v. Oftewel copy, paste.

 

Hoe weet je tegenwoordig nog wat waar is? Men kopieert er lustig op los. Een aantal jaar geleden paste iemand wikipedia aan. Deze persoon schreef dat Ophra Winfrey overleden was. Geintje meneer Sonneberg.

 

Dat was wel een minpuntje aan wikipedia. De hele wereld trapte er in. Deze maand is ze overigens alweer overleden. Volgens het web dan.

 

Zo leeft er onder brouwers en wijn makers het idee dat er veel warmte vrij komt tijdens een vergisting. En dat zou een probleem zijn want warmte betekent esters, andere smaakjes, en zelfs verstokte vergistingen.

 

Dat lijkt wel een probleem. Wees gerust, dat is het niet. Niet voor de hobby brouwers, en hobby wijn makers. Het is slechts een mythe die men elkaar aanpraat.

 

vergisting-temperatuur

 

 

Zie hier een vergistingsvat met een thermometer. In dit vat bevindt zich een mengsel van appelsap en pruimensap wat in zijn derde dag zit. En inmiddels staat dit behoorlijk te gisten.

 

Voor de emmer ligt zo’n zelfde thermometer strip en u raadt het al: Deze geeft precies dezelfde temperatuur aan als degene op de emmer.

 

En zo gek is dat niet. Het koeloppervlak van zo’n emmer is best groot. Ik wil best wel geloven dat de temperatuur in een vat van 10.000 liter kan oplopen als er wort vergist wordt, maar in een emmertje van 30 liter is dit niet echt aan de orde.

 

OH SHIT. Wacht even!

 

Wat maak je me nu? Nadat ik deze blog op Facebook gedeeld had kwam daar nogal wat commentaar op. Helaas niet van mensen die hun eigen onderzoekje gedaan hadden en dus heb ik dat commentaar naast me neer gelegd. Ik had tenslotte wel een proefje gedaan nietwaar? Maar ik moet mijn excuses aanbieden. Bij deze dus: Sorry.

 

Het verhaal kreeg nog een staartje.

 

De wijn moest van de pruimen geheveld worden, en er moest ook nog een kilo suiker bij om tot het gewenste percentage te komen.

En dat deed het hem:

 

  • De gistkolonie is op volle sterkte,
  • Er is weer nieuw, makkelijk te verteren voedsel,
  • Er is een dot zuurstof toegevoegd.

 

De omstandigheden zijn perfect! En ja hoor, de vergisting ging er weer als een trein vandoor. U kent de beelden van blazende watersloten wel.

Natuurlijk wilde ik het niet weten, maar daar verscheen hij. De gevreesde temperatuurstijging. Niet dat ik het erg vind dat de temperatuur daadwerkelijk steeg, maar het was wel een beetje lullig dat ik net op Facebook beweerd had dat dat niet gebeurt.

 

temperatuur-vergisting

 

Nogmaals sorry! Het gebeurt wel! Er wordt daadwerkelijk zoveel warmte gegenereerd dat de temperatuur stijgt.

 

 

Is dat het dan?

 

Nee. Het verhaal gaat nog ietsje verder. Na slechts 24 uur geven de thermometers weer allebei dezelfde temperatuur aan terwijl de vergisting niet veel trager is geworden. De kilo suiker is echt nog niet op.

 

Wat waarschijnlijk wel op is is de zuurstof. Gist voelt zich lekkerder in de aanwezigheid van gist, en de reactie die onder die omstandigheden plaats vindt levert meer energie. (Als ik het boekje "Yeast" goed heb begrepen)

 

Alles bij elkaar vind ik het toch wel een leuk proefje.

 

Hans

 

P.S. Neem ook een bezoekje aan de shop van Leven in de Brouwerij.

Leven-in-de-Brouwerij-300x250

Volledig bericht lezen
Gepubliceerd op door

Golden brown, texture like sun; Gerookte forel

Volledig bericht lezen: Golden brown, texture like sun; Gerookte forel

 

 

 

 

Tja, dat je dat niet vaak tegenkomt in een restaurant is logisch. Of je moet wel heel erg veel geduld hebben want een visje roken duurt al gauw drie uur.

 

Vanmiddag even wezen shoppen. En bij de Appie even 2 forelletjes opgehaald om weer eens iets te roken.

 

Even googlen en je hebt weer bijzonder uiteenlopende recepten. De ene heeft het over 6 uur pekelen en de andere over een uur. Aangezien ik de vorige keer wat te lang gepekeld had ging ik maar voor een uur. Zout kun je tenslotte altijd toevoegen maar een stuk moeilijker weer uit de vis halen.

 

Ook de rook procedure kan variëren van zo’n 2 uur tot 6 of 13 uur. Net zoveel rokers als recepten.

 

Maar goed, wanneer er zoveel verschillende manieren zijn, zou dat wel eens kunnen betekenen dat het niet zoveel uit maakt. Het enige dat de recepten met elkaar gemeen hebben was de gaartijd van ongeveer een half uur op 75 graden. Niet hoger! Tijd afhankelijk van het gewicht van de vis natuurlijk.

 

Mijn poging tot een recept

 

Uit alle informatie heb ik dit gefilterd:

 

  • Anderhalf uur pekelen met een oplossing van 70 gram zout per liter
  • Afdrogen met keukenpapier en een half uur drogen in de tocht
  • Vervolgens nog een half uurtje laten drogen in het oventje met 1 pitje op de lage stand en de deksel open.
  • Langzaam verwarmen tot 75 graden en af en toe eens kijken hoe het er mee gaat. en om de rook te laten verversen.
  • De vis enige malen draaien voor een egaal resultaat.
  • Wanneer de vis gaar is een pitje uit zetten en laten roken naar smaak op lage temperatuur. Ergens tussen een half uur en een uur.

 

Het resultaat

 

forel-drogen

 

Drogen

 

gerookte-forel

Gerookte forel

 

forel-roken

Heerlijk sappig!

 

 

 

Forel had ik nog niet geprobeerd. Ik vind het een erg lekkere vis om te bakken in de roomboter met wat bloem voor een knapperig vel. Ik had er wel vertrouwen in dat het lekker zou worden.

 

Maar ZO lekker?

 

Voor mij is paling de ultieme vis. Gebakken in de roomboter, gerookt. Je mag me op ieder moment storen voor goed gerookte paling.

De verwachting voor forel was niet enorm hoog, maar ik ben helemaal om. Wat een heerlijke vis om te roken. Het vlees is zacht en sappig, het smelt op de tong. Geweldig!

 

Deze keer heb ik de vis op eiken gerookt. Voor de rug van de vis is dat prima. Het geeft veel smaak. Echter voor de borstkas is het misschien iets teveel. Dat is erg dun vlees. Vandaar dat ik het volgende keer met els of beuken ga proberen voor een wat subtielere smaak.

 

Alles bij elkaar een bijzonder geslaagde maaltijd. Helemaal leuk weer, dat spelen met vuur.

 

Eet ze!

 

Hans

Volledig bericht lezen
Gepubliceerd op door

LG Hom Bot reparatie. A problem has been found in the suction motor

Volledig bericht lezen: LG Hom Bot reparatie. A problem has been found in the suction motor

 

 

 

 

Een ramp. De robot is stuk. Ik ben dol op dat ding. Hij weet de weg en maakt prima schoon. Ik vind het ontwerp bijzonder goed. Het is misschien “maar” een stofzuiger maar echt niet dom. Hij valt niet van de trap, botst niet tegen muur, weet precies waar hij onder door kan; Ik ken mensen die daar wel eens moeite mee hebben.

 

Toen ik hem net had zette ik de tv uit om naar de robot te kijken. De Hom Bot leert je huis kennen en maakt hem dan systematisch schoon. Ik vond het fascinerend om hem rond te zien rijden.

 

Helemaal perfect is ie natuurlijk niet. Als ie schoenveters of kabels tegen komt vreet ie die op. Maar zoals eerder gezegd; Ik ken ook mensen die daar wel eens moeite mee hebben.

 

Op het moment dat ik hem bezig zag besloot ik al snel: “Als hij stuk gaat koop ik de volgende dag een nieuwe”. Zo’n fijn ding vind ik het.

En helaas, die dag kwam. De LG Hom Bot had een probleem en riep me toe “ A problem has been found in the suction motor “. En weigerde verder te werken.

Op zich al knap dat een stofzuiger je vertelt waar het probleem ligt. Andere dingen gaan gewoon stuk.

Maar dat accepteer ik natuurlijk niet zomaar.

 

Iets is niet zomaar stuk.

 

Dingen kun je maken. Als je geluk hebt. En als je het niet kunt maken, kun je het tenminste proberen. Je leert er altijd iets van, en iets uit elkaar slopen kan zeer therapeutisch werken. Je kunt alleen nog maar winnen!

 

Nu wist ik niet wat de suction motor was maar enig googlen leverde die informatie snel op.

En weer was ik positief verrast. Hoe service vriendelijk is dit ding! Met twee schroevendraaiers heb je het hart van het apparaat al bereikt.

 

Eenmaal geopend ontdekte ik dat de waaier van de suction motor vast zat in zijn behuizing. Niet echt heel vast want ik kon hem heel simpel weer gangbaar maken. Was dat al de oplossing van het probleem? Ja! Hoe simpel kan het zijn?

 

Nadat ik hem weer in elkaar gezet had draaide alles weer. Toegegeven; De eerste 3 seconden leek het wel op een tandartsboor gecombineerd met een espressomachine, maar daarna liep alles weer als een zonnetje! Er is weer leven in de brouwerij.

 

 

 

Tien minuutjes werk en mijn Hom Bot doet het vervelende werk weer.

 

Helemaal blij mee. En ook nog eens een leuk filmpje gemaakt!

 

Doe er uw voordeel mee!

Hans

 

P.S. Neem ook een bezoekje aan de shop van Leven in de Brouwerij.

Leven-in-de-Brouwerij-300x250

Volledig bericht lezen
1 - 10 van 123 resultaten